dünya batıyor ve s.

sekizinci sınıfı bitirecek kardeşim, mezuniyet elbisesini dolabın dışına asalı on gün kadar oluyor. her gün giyip deniyor, aynada uzun uzun kendisine bakıyor.  sonra çıkarıp tekrar asıyor. ne zaman aşağı insem bu elbisenin önünden geçiyorum. ve hemen yan taraftaki balkondan dışarı uzanıyor gözlerim. çocukluk arkadaşım s.yi görüyorum. s. daima, açık balkonlarında ya bir çamaşır seriyor ya bir çamaşır topluyor. onun hikayesini düşünüyorum. babasından boşanmış annesine bakıyor, dedesinden para istiyor. s. yaşlar alıyor, dedesinin gücü olmuyor da okuyamıyor.

ben üniversiteyi bitiriyorum, yetmiyor da lisans üstü devam ediyorum. karşıdaki balkonda. kardeşim liseye hazırlanıyor. karşıdaki balkonda. abim doktorasını çoktan bitirmiş, diğer abim ise migren ataklarını atandığı köyde geçiriyor. hemen karşıdaki balkonda, s. habire çamaşır topluyor.

anne diyorum bir gün, ben s. ile neden küsmüştüm, pek yalnız mı dersin, gidip konuşsam mı onunla. s. benden habersiz, her gün onu gördüğümden habersiz, onun yalnızlığına ortak olma isteğimden habersiz, durmaksızın çamaşır iplerine uzanıyor.

s. her sabah, ben kapalı balkonun gri camları ardında, babamın seçtiği o kırçıllı perdenin arkasında, sevdiğim bir şarkıyı dinleyip ağır ağır kahvaltı yaparken. s. elinde bir kovayla balkonda görünüyor. annesi kapıyı açıp ona bir plastik terlik veriyor. s. terlikleri giyip iplere uzanıyor. ben her gün, bir gidecek yer, bir görüşecek arkadaş, bir yapılacak iş bulup evden çıkarken. s. serdiği çamaşırları topluyor. ben yürüyüşlerden dönüyorum, kalçalarım ağrıyor ve tutmuyor bacaklarım, bir bakıyorum ki s. nin kolları sokağa uzanıyor.

bir gün, kardeşim elbisesini denedikten sonra tekrar yerine asıyor. bu sırada s. elinde bir çamaşır kovasıyla balkonda görünüyor. ikisini aynı karade aynı anda görüyorum. zihnimde bir kurgu başlıyor ki yine feminist ilan edileceğimi biliyorum. 

s. her gün çamaşır topluyor ve asıyor. bu böyle uzayıp gidiyor, s. nin her bir parmağı plastik mandallara dönüşüyor. her gün bir başka yaşını kovadan çıkarıp iplere asıyor. 

s. her gün.

s. 

her gün. 

tüm günlerde. 

s.

aman yavrucuğum, dünya batıyor ve s., on parmağından çıkan onlarca mandal ile çamaşırlara uzanıyor. hey tanrım, s.ye bir kurutma makinesi ver. hey tanrım, s.nin parmak mandallarını bari değiştir, kırılmasınlar. dünya batıyor ve s.

21.05.2026